Colette

Από το διαδίκτυο Η απουσία σου είναι τόσο έντονη απόψε που παύει πια να είναι απουσία κι η πιο έντονη γίνεται παρουσία σου Κάθομαι στην βεράντα κι εισπνέω τον καπνό απ' το τσιγάρο σου και αρχίζω να βήχω - μόνο που είν' απ' τον καπνό του αντικαπνιστικού  κεριού που άναψα δίχως  εγώ να καπνίζω Τρώω το μερίδιό μου απ' το γαλακτομπούρεκο κι ύστερα τρώω και το μερίδιο το δικό σου - έτσι, για να νιώθω πως πλάι μου είσαι και το  τσακίζουμε παρέα Kι όταν το αγαπημένο μου ποίημα αρχινώ να σου διαβάζω -θες δε θες- βλέπω στην κορνίζα τα χείλια και τα μάτια σου με νόημα να μειδιούν Κι έπειτα το κρασί μου κατεβάζω και αδειάζω τριγύρω μου το μπουκάλι με το ουίσκι σου - για να μυρίζει ο χώρος εσένα Μονάχα στο κρεβάτι, ρε μωρό, η απουσία σου παραμένει απουσία Σταθερή κι αμείωτη...

Από το διαδίκτυο Θαλασσινή Με είπες μιαν αυγή Με μια φωνή Σαν κύματος χάδι Και στο στήθος σου Στο μέρος της καρδιάς Το μονόγραμμά μου χάραξες: Ένα ψηλόλιγνο Σαν στον ιστό πανί Θαλασσί Ν

μου λείπεις κι η στιγμή λύπη σαν το νερό απ' τα σκασμένα από τη δίψα χείλη σαν το σώμα από την άδεια αγκαλιά σαν απ' τα μάτια μου το βλέμμα σαν η ανάσα από το άψυχο κορμί σαν τη μάνα που λείπει από το ορφανό παιδί λείπεις του θανάτου λύπη τον κόσμο ψάχνω μα δεν τον βρίσκω πουθενά και χάνομαι στο μετά στο πριν δεν υπήρχα στο τώρα πεθαίνω μα ανασταίνομαι την κάθε μέρα που περνά