Μου λείπεις






μου λείπεις κι η στιγμή
λύπη

σαν το νερό απ' τα σκασμένα από τη δίψα χείλη
σαν το σώμα από την άδεια αγκαλιά
σαν απ' τα μάτια μου το βλέμμα
σαν η ανάσα από το άψυχο κορμί
σαν τη μάνα που λείπει από το ορφανό παιδί

λείπεις του θανάτου
λύπη

τον κόσμο ψάχνω μα δεν τον βρίσκω πουθενά

και χάνομαι στο μετά
στο πριν δεν υπήρχα
στο τώρα πεθαίνω

μα ανασταίνομαι την κάθε μέρα που περνά

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Je t'aime...moi non plus

Τα αηδόνια δε θα φέρουν φέτος την Άνοιξη

Γραμμένο στ' όνειρο