Γεννιέμαι και κρύβομαι από τα μάτια του κόσμου
Γεννιέμαι.
Γεννιέμαι και κρύβομαι
από τα μάτια του κόσμου.
Με κουράζει το περίεργο βλέμμα τους,
και στρέφω τη θωριά μου στον ουρανό.
Τα πουπουλένια σύννεφα
το λευκοστρωμένο μου γίνονται κρεβάτι.
Και οι αιθέρες, η γλαυκή πατρίδα μου
- ο ολόδικός μου κόσμος μέσα του να πετάω:
ΝΑ
ΖΩ
Αέρας γεννήθηκα.
Αέρας είμαι και πνίγομαι
στα συσταρισμένα κουτάκια
της ζωής και του μυαλού σας, άνθρωποι.
Άυλη ύπαρξη, η ύπαρξή μου.
Και χρόνια τώρα σας το λέω: δεν φυλακίζεται το άπιαστο.
Ημερολόγιο | 05.11.26 |
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου