Το Παρίσι μου



Η μαμά κι εγώ στο Παρίσι (από το προσωπικό αρχείο μου)




Άνοιξε, παραθύρι μου,
να βουτήξω μέσα του, 
να μεθύσω απ' του Σικουάνα το
κρασί του,
κι έτσι εντελώς νηφάλια,
να πνιγώ στην ομορφιά του. 
Τούτη θα 'ναι η αυτοχειρία μου. 

Το ξέρω. Με περιμένει. 
Μια ζωή με περιμένει

το Παρίσι μου.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Επιτάφιος | Christopher Logue

Je t'aime...moi non plus

Γραμμένο στ' όνειρο